طرح «میزبان»؛ آغوش امن یا خانه‌ای موقت؟

مادری را تصور کنید که برای نخستین بار قاشق کوچک فرنی را به سمت دهان فرزندش می‌برد. او می‌داند فرنی نباید داغ باشد، می‌داند فوت کردن آن کار درستی نیست و لبخند کودک هنگام غذا خوردن، بهترین پاداش دنیاست. او بلد است چگونه کودک را برای خواب در آغوش تکان دهد و لالایی بخواند. حالا تصور کنید هزاران کودک در ایران حتی برای یک شب هم چنین تجربه‌ای ندارند. آنها الگوی خواب و بیداری را نه در آغوش یک مادر، بلکه در تخت‌های منظم و سرد شیرخوارگاه‌ها یاد می‌گیرند. سازمان بهزیستی سال‌هاست تلاش می‌کند این فاصله عاطفی …