در پی حملات آمریکا و رژیم صهیونی به زیرساختهای حیاتی کشور در جریان «جنگ تحمیلی سوم» و آسیب به بخشهایی از صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، حملونقل، انرژی و حتی مراکز علمی، اکنون بازسازی این زیرساختها نهتنها به یک ضرورت فوری اقتصادی، بلکه به یک آزمون راهبردی برای سنجش ظرفیتهای درونی کشور تبدیل شده است؛ ظرفیتی که بهطور ویژه در زیستبوم نوآوری و شرکتهای دانشبنیان تجلی یافته و بهعنوان موتور محرک بازسازی هوشمند و فناورانه مورد توجه قرار گرفته است.