دریاچه ارومیه، یکی از میراثهای طبیعی ایران و روزگاری پهنهای پرآب و زیبا، سالها شاهد فاجعهای خاموش بود. پهنه آبی که روزگاری آینه آسمان و مامن هزاران گونه جانوری و پرندگان مهاجر بود، به نمکزار ترکخورده و بیجان تبدیل شد و مردم آذربایجان غربی هر سال با زمستانهایی سرد و تابستانهایی پرگرد و غبار مواجه میشدند و نسیمی که روزی خنکی و امید میآورد، حالا نمک و تلخی به همراه میآورد. اما حالا، پس از بارشهای بیسابقه و تلاشهای گسترده برای احیای این دریاچه، آرامش به دل این پهنه بازگشته است.