در حافظه جمعی مردم فلات ایران، شب همواره مفهومی دوگانه داشته. از سویی مامن اهریمن و آبستن حوادث ناشناخته و از سوی دیگر، بستری برای خلوت، راز و نیاز و زایش اندیشههای ناب است. اما در میان تمامی شبهای سال، یک شب است که این دوگانگی را به اوج درام میرساند که شب یلدا یا به تعبیر بومیتر و کهنتر آن، شب چله است. هنگامی که خورشید در آخرین روز پاییز در پایینترین مدار نیمروز خود قرار میگیرد و سایهها بر خاک این سرزمین، طولانیترین رقص سالانه خود را آغاز میکنند، زمان در لحظهای متوقف میشود. این لحظه …