آخرین خبر/ آنکه از جان دوست تر می دارمش با زبان ِتلخ می آزارمش بازار گر چه او خود زین ستم دلخون تر است رنج ِ او از رنج ِمن افزون تر است آتشی مُرد و سرا پُر دود شد ما زیان دیدیم و او نابود شد آتشی خاموش شد در محبسی دردِ آتش را چه می داند کسی بس که نقش ِ آرزو در جان گرفت خود جهان ِ آرزو گشت آن شگفت