گلکسی S26 و و گلکسی S26 پلاس دربرابر نسل قبل؛ چه چیزهایی تغییر کرده است؟

زومیت/گلکسی اس ۲۶ و گلکسی اس ۲۶ پلاس نسبت به سری اس ۲۵ چه تغییراتی داشته‌اند؟

ماه‌ها بود که افشاگران دنیای تکنولوژی از یک جراحی عمیق در خانواده‌ی پرچمداران سامسونگ حرف می‌زدند. شایعه‌ی حذف مدل پایه و جایگزینی آن با نسخه‌ی «پرو» چنان داغ شده بود که بسیاری از هواداران تصور می‌کردند امشب با ساختاری کاملاً متفاوت رو‌به‌رو خواهند شد؛ اما سامسونگ در آنپکد ۲۰۲۶ نشان داد که هنوز به فرمول کلاسیک خود وفادار است.

بدیهی است که مثل همیشه تمام نورافکن‌ها روی مدل «اولترا» و نمایشگر انقلابی Privacy Display آن متمرکز باشد؛ اما برادران کوچک‌تر نیز ثابت کردند که قرار نیست به این زودی‌ها صحنه را ترک کنند. اس ۲۶ و اس ۲۶ پلاس شاید در نگاه اول زیر سایه‌ی برادر بزرگترشان پنهان شده باشند، اما آن‌ها هم حرف‌هایی برای گفتن دارند. در این مقاله، گلکسی اس ۲۶ و گلکسی اس ۲۶ پلاس را با نسل قبل یعنی اس ۲۵ و اس ۲۵ پلاس مقایسه خواهیم کرد.

طراحی و کیفیت ساخت

اولین چیزی که در نگاه به گلکسی اس ۲۶ و اس ۲۶ پلاس جلب توجه می‌کند، تغییر استراتژی کره‌ای‌ها در چیدمان دوربین‌ها است. سامسونگ که در چند سال گذشته ما را به لنزهای مجزا و بدون ماژول روی قاب پشتی عادت داده بود، حالا دوباره به سراغ یک امضای بصری جدید رفته است. البته بعد از دیدن تغییرات ظاهری در میان‌رده‌هایی مثل گلکسی A56، انتظارش را هم داشتیم که دیر یا زود این زبان طراحی جدید به خانواده‌ی پرچمداران هم راه پیدا کند.

گلکسی اس ۲۶ سامسونگ

بازگشت هوشمندانه به فرم کپسولی باعث شده که اس ۲۶ و اس ۲۶ پلاس از آن یکنواختی ظاهری با سایر مدل‌های بازار خارج شوند و هویت مستقل‌تری از جمله با نسل‌های پیش از خودشان پیدا کنند. لنزها حالا در دل یک ماژول بیضی‌شکل مشترک قرار گرفته‌اند تا ظاهر گوشی از آن سادگی بیش از حد فاصله بگیرد.

گذشته از تغییرات ماژول دوربین، تفاوت دیگر گلکسی اس ۲۶ با گلکسی اس ۲۵، به وزن و ابعاد آن مربوط می‌شود. مدل پایه‌ی سری اس ۲۶ حالا حدوداً ۲٫۷ میلی‌متر بلندتر و ۱٫۲ میلی‌متر عریض‌تر شده و افزایش وزن ۵ گرمی را تجربه می‌کند. در مدل پلاس سامسونگ به ترکیب برنده دست نزده و ابعاد و وزن مشابه اس ۲۵ پلاس باقی مانده‌اند.

اس ۲۶ و اس ۲۶ پلاس هردو همچون نسل‌ گذشته از فریم آلومینیومی استفاده می‌کنند؛ با این تفاوت مثبت که هر دو گوشی به فریم جدید Armor Aluminum 2 مجهز شده‌اند تا مقاومت بیشتری در برابر ضربه‌های احتمالی داشته باشند. نکته‌ی مهم دیگر، ارتقای شیشه‌ی پشتی در هر دو مدل به Gorilla Armor 2 است که یک سر و گردن بالاتر از Victus 2 سال گذشته قرار می‌گیرد. استاندارد IP68 نیز سر جایش باقی مانده و به‌شما این اطمینان را می‌دهد که این دو شیشه‌، ترسی از نیم‌ساعت غوطه‌وری در عمق ۱٫۵ متری آب نداشته باشند.

نمایشگر

شاید مهم‌ترین و انقلابی‌ترین تغییری که امسال انتظارش را داشتم، خداحافظی سامسونگ با پنل‌های ۸ بیتی بود؛ اما باید بگویم که در سری اس ۲۶ هم خبری از این تغییر نیست. متاسفانه کره‌ای‌ها باز هم اقدامی در این زمینه انجام نداده‌اند و همچنان با همان پنل‌های ۸ بیتی طرف هستیم که در برابر پنل‌های ۱۲ بیتی رقبا، حرف کمتری برای گفتن دارند و این برای یک پرچمدار در سال ۲۰۲۶ ناامیدکننده است.

اگر از این ناامیدی اولیه بگذریم، سامسونگ ترجیح داده به ترکیب برنده‌ی سال گذشته‌اش دست نزند. نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز و بیشینه روشنایی اعلام‌شده‌ی ۲۶۰۰ نیت سر جای خودشان هستند. تفکیک رزولوشن‌ها هم طبق روال قبل حفظ شده؛ یعنی مدل پایه‌ی اس ۲۶ با وضوح تصویر FHD+ و برادر بزرگ‌ترش با وضوح بالاترِ QHD+ راهی بازار می‌شوند.

در بحث روشنایی، بی‌انصافی است اگر نگوییم این پنل‌ها در پخش محتوای HDR عملکرد فوق‌العاده‌ای دارند و اگر رفتارشان شبیه نسل قبل باشد، احتمالاً در تست‌های ما حتی به اعدادی فراتر از رقم اعلامی هم دست پیدا می‌کنند. اما دغدغه‌ی اصلی ما، عملکرد «روشنایی خودکار» (Auto Brightness) است. سال گذشته پرچمداران سامسونگ در این زمینه نسبت به رقبا کمی لنگ می‌زدند و جای کار داشتند؛ به‌همین‌خاطر، حداقل انتظار داریم که سامسونگ در اس ۲۶ و اس ۲۶ پلاس این نقطه‌ضعف را برطرف کرده و الگوریتم‌های تنظیم نور را بهبود داده باشد.

روی کاغذ، ابعاد نمایشگر گلکسی اس ۲۶ با یک رشد نامحسوس، از ۶٫۲ به ۶٫۳ اینچ رسیده است که شاید در مشخصات فنی به چشم بیاید، اما در استفاده‌ی روزمره احتمالاً متوجه آن نخواهید شد. البته بهای این افزایش، افت جزئیِ نسبت نمایشگر به بدنه نیز بوده است. در طرف دیگر، اس ۲۶ پلاس به ترکیب دست نزده و با همان پنل ۶٫۷ اینچی سال گذشته عرضه می‌شود.

اما بگذارید از اتفاقی بگویم که شخصاً آن را بهترین ارتقای این بخش می‌دانم؛ مجهز شدن هر دو گوشی به شیشه‌ی محافظ Corning Gorilla Armor 2. این پوشش که جایگزین Victus 2 شده، نه‌تنها مقاومت پنل را در برابر خط‌وخش به‌شدت بالا می‌برد، بلکه با کاهش چشمگیر بازتاب نور، خوانایی نمایشگر را زیر نور مستقیم خورشید دوچندان می‌کند؛ ارتقای جذابی که اگر با همان بهبود مورد انتظار ما در روشنایی خودکار همراه شده باشد، می‌تواند تجربه‌ی بصری در محیط‌های باز را کاملاً دگرگون کند.

عملکرد و باتری

سال گذشته، وقتی سامسونگ نتوانست اگزینوس ۲۵۰۰ را به‌موقع برای تولید انبوه آماده کند، تمام مدل‌های گلکسی اس ۲۵ با تراشه‌ی اسنپدراگون روانه‌ی بازار شدند و بسیاری از کاربران از این اتفاق خوشحال بودند. اما امسال ورق برگشته است و کره‌ای‌ها دوباره به استراتژی عرضه‌ی دوگانه روی آورده‌اند.

اگرچه بخش‌هایی از بازار جهانی، نسخه‌ی مجهز به Snapdragon 8 Elite Gen 5 را دریافت می‌کنند (تراشه‌ای که با نسل سوم هسته‌های Oryon Phoenix قدرت خام تک‌هسته‌ای و چند‌هسته‌ای بی‌رقیبی در دنیای اندروید دارد)، اما واقعیت این است که گوشی‌های اس ۲۶ و اس ۲۶ پلاس به احتمال بسیار زیاد با تراشه‌ی بومی Exynos 2600 پا به بازار ایران خواهند گذاشت.

با این اوصاف، آیا باید از سایه‌ی دوباره‌ی اگزینوس دل‌نگران باشیم؟ کره‌ای‌ها روی کاغذ تمام تلاششان را کرده‌اند تا با تمرکز ویژه بر سه محور «بهبود هوش مصنوعی»، «بهره‌وری انرژی» و «مدیریت حرارت»، خیالمان را راحت کنند. هدف نهایی این معماری جدید، خلق تجربه‌ای پایدار است تا حتی در اجرای هم‌زمانِ چندین برنامه‌ی سنگین، گوشی دچار افت عملکرد نشود.

سامسونگ می‌گوید برای مهار حرارت این تراشه‌ی دو نانومتری، از فناوری HPB (Heat Path Block) استفاده شده که مقاومت حرارتی را تا ۱۶ درصد کاهش می‌دهد. به لطف این سیستم، دمای تراشه حتی در پردازش‌های سنگینِ هوش مصنوعی و گیمینگ طولانی‌مدت ثابت می‌ماند؛ ادعایی که البته بی‌صبرانه منتظریم تا در زومیت آن را زیر بارِ تست‌های استرس‌زا ببریم و صحتش را بسنجیم.

فراتر از ادعاهای روی کاغذ، نتایج اولیه‌ی بنچمارک‌ها نشان می‌دهند که با جهش پردازشیِ شگفت‌انگیزی روبه‌رو نیستیم. گلکسی اس ۲۶ در پردازش‌های تک‌هسته‌ای تفاوت معناداری با نسل قبل ندارد و در بخش چندهسته‌ای تنها حدود ۱۲ درصد بهتر شده است. شرایط برای اس ۲۶ پلاس کمی بهتر به‌نظر می‌رسد؛ این گوشی بهبود ۵ درصدی در عملکرد تک‌هسته‌ای و ارتقای ۱۶ درصدی در پردازش‌های چندهسته‌ای را ثبت کرده است.

همان‌طور که در بخش طراحی اشاره شد، وزن اس ۲۶ پایه اندکی افزایش داشته و حالا سنگین‌تر شده است. این افزایش وزن بیش از هرچیز به افزایش ظرفیت ۳۰۰ میلی‌آمپرساعتی باتری گوشی برمی‌گردد. اس ۲۶ امسال از باتری ۴۳۰۰ میلی‌آمپرساعتی بهره می‌برد؛ اتفاقی که در کنار مصرف بهینه‌ترِ تراشه‌ی ۲ نانومتری، قطعاً شارژدهی گوشی را بهبود می‌بخشد. طبق ادعای سامسونگ اس ۲۶ با آداپتور ۲۵ واتی، در مدت‌زمان ۳۰ دقیقه ۵۵ درصد شارژ خواهد شد.

در مورد اس ۲۶ پلاس، خبر مهم و دندان‌گیری وجود ندارد؛ چراکه همچنان از همان باتری حجیم ۴۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی انرژی می‌گیرد. سامسونگ می‌گوید مدل پلاس با استفاده از آداپتور ۴۵ واتی، تنها در ۳۰ دقیقه ۶۹ درصد شارژ می‌شود.

درست متوجه شدید. سامسونگ در زمینه‌ی سرعت شارژ سیمی بسیار محافظه‌کارانه عمل کرده و اس ۲۶ و اس ۲۶ پلاس متأسفانه روی همان اعداد تکراریِ ۲۵ وات و ۴۵ وات درجا می‌زنند که در برابر رقبای امروزی، جای دفاعی باقی نمی‌گذارد. بااین‌حال، ارتقای سرعت شارژ وایرلس از ۱۵ به ۲۵ وات در هر دو گوشی، اتفاق مثبتی است که تا حدودی این درجا زدن را جبران می‌کند. شارژ معکوس بی‌سیم ۴٫۵ واتی هم طبق روال گذشته سر جایش باقی است.

نرم‌افزار

اس ۲۶ و اس ۱۶ پلاس با اندروید ۱۶ و رابط کاربری تازه‌نفس One UI 8.5 از جعبه خارج می‌شوند و درست مانند نسل گذشته‌ی گوشی‌ها، همچنان خیال شما را با وعده‌ی جذاب ۷ سال به‌روزرسانی کامل راحت می‌کنند.

امسال قابلیت‌های Galaxy AI بسیار کاربردی‌تر شده‌اند؛ ویژگی‌های جدید Now Brief و Now Nudge کاملاً زمینه‌محور عمل می‌کنند. یعنی گوشی حالا محتوای پیام‌ها را می‌فهمد تا مثلاً در لحظه، عکس‌های مرتبط را برای ارسال به یک دوست پیشنهاد دهد یا به‌طور خودکار جلوی تداخل جلسات در تقویم را بگیرد.

علاوه‌براین، قابلیت محبوب Circle to Search ارتقا یافته و حالا اجازه می‌دهد هم‌زمان چند بخش مختلف از یک تصویر را جست‌وجو کنید. دستیار صوتی بیکسبی هم بازنشسته نشده؛ بلکه با درک بسیار بهترِ زبان طبیعی برگشته تا مدیریت تنظیمات گوشی، تنها با چند فرمان صوتی محاوره‌ای انجام شود.

دوربین

محافظه‌کاری سامسونگ در بخش دوربین، بیش از هر بخش دیگری به چشم می‌آ‌ید. گلکسی اس ۲۶ و برادر بزرگ‌ترش اس ۲۶ پلاس، باز هم به همان ترکیب همیشگیِ دوربین اصلی ۵۰ مگاپیکسلی، تله‌فوتو ۱۰ مگاپیکسلی با زوم اپتیکال ۳ برابری و اولتراواید ۱۲ مگاپیکسلی بسنده کرده‌اند.

استفاده از یک ساختار سخت‌افزاری ثابت برای چندمین سال متوالی، جای دفاع چندانی باقی نمی‌گذارد. انتظار می‌رفت کره‌ای‌ها بالاخره دست از این روند محتاطانه بردارند و حداقل به سراغ سنسورهای فیزیکی بزرگ‌تری بروند تا در زمینه‌ی جذب نور و عمق میدان، از رقابت جا نمانند؛ اما روی کاغذ، مطلقاً هیچ تغییری نمی‌بینیم و همه‌چیز موبه‌مو شبیه به همان چیزی است که در چند نسل گذشته تجربه کرده‌ایم.

در غیاب ارتقای سخت‌افزاری، سامسونگ تصمیم گرفته تا بار پیشرفت عکاسی را تمام‌وکمال به دوش پردازش‌های نرم‌افزاری بیندازد.