به مناسبت میلاد امام رضا جانمان؛ تو رضایی و تو ولی نعمت مایی!

دستمان را می‌گذاریم روی مرزی ترین نقطه وجودمان یک حس گمشده آهسته شروع می‌کند به جوانه زدن… سلام می‌کنیم چشمانمان  مست تماشای گنبد طلایت می‌شود … بو می‌کشیم تا ریه‌هایمان پر شود از عطر حضور نگاه مهربان امام رضا و احساس تازگی اندیشه‌های خسته مان را فرا می‌گیرد … زیر لب زمزمه می‌کنیم یا ضامن آهو یا غریب الغربا حواست به ما هست؟