ویل دورانت در جلد نهم «تاریخ تمدن» چه می‌گوید؟

عصر ولتر را می‌توان مکثی تاریخی دانست؛ مکثی میان نظم کهن و انفجار آینده. قرنی که در آن ایده‌های نو و زبانِ تازه پدید آمدند و نقد مشروعیت یافت. تا پیش از قرن هجدهم و عصر روشنگری، پاپ‌ها و پادشاهان، نقد را مصداق فضولی می‌دانستند و به رعیت می‌گفتند نقد مقام بلندی است که شما را به آن راه نیست؛ بنابراین ره تسلیم در پیش گیرید و طاعت و اطاعت پیشه کنید.