پرواز بر فراز دره‌های زمان؛ مرثیه‌ای برای انسان در ایستگاه آخر

رابرت گرینیر، شخصیت محوری فیلم، تعریف دقیقی از «انسانِ زمینی» است. او کسی است که ریشه‌هایش را در خاک دوانده و هویتش را از کارِ یدی، بوی چوب بریده شده و صدای سوت قطار در دوردست می‌گیرد.