دیپلماسی در اندیشه و تاریخ سیاسی ایران، نه یک ابزار موقت برای خروج از بحران، بلکه جلوه ای از عقلانیت ماندگار و شیوه ای برای اداره روابط میان ملت ها بوده است. در طول تاریخ، ایرانیان همواره باور داشته اند که گفتگو بخشی از قدرت است، نه جایگزین آن. همانگونه که اقتدار، پشتوانه سخن است، سخن نیز می تواند سپر اقتدار باشد.