ایرانِ امروز، سوژهای است که خود قواعد بازی را در منطقه ترسیم میکند و از شرکای خود انتظار دارد این واقعیت ژئوپلیتیک را در تمامی سطوح دیپلماتیک و اقتصادی رسمیت ببخشند. این تنها مسیری است که شراکت راهبردی را از یک مفهوم انتزاعی به یک واقعیت پایدار در قرن آسیایی تبدیل خواهد کرد.