روزنامه فرهیختگان: روشنفکران در مواجهه با ناارامی های اخیر هیچ تعهدی احساس نکردند و فقط ناامیدی آفریدند

مسئله این ذهنیت فقط ناامیدی نیست؛ خطر اصلی آن، قفل‌کردن جامعه در وضعیت تماشاگری است. این رویه سود روانی بالایی دارد و هزینه‌ای نمی‌پردازد؛ نه بابت اشتباه و نه بابت انفعال. نتیجه، فلج شدن اراده جمعی و تبدیل شکست به هویت است؛ جایی که جامعه به‌جای کنشگران مسئول، تماشاگرانی تولید می‌کند که از ناامیدی ارتزاق می‌کنند؛ آینده را نه می‌سازند و نه حتی حاضرند سهمی در ساختنش بپذیرند.