از منظر روانشناسی اجتماعی، اعتماد محصول سازگاری گفتار و رفتار است. هر جا شکاف میان روایت رسمی و واقعیت زندگی مردم عمیق شود، ذهن جمعی دچار ناهماهنگی شناختی میشود. نتیجه روشن است: یا مردم روایت رسمی را کنار میگذارند، یا اساساً به امکان معنا و اصلاح بیاعتماد میشوند.