با سعدی در گلستان : کلاه‌گوشهٔ دهقان به آفتاب رسید / که سایه بر سرش انداخت چون تو سلطانی (+صدا)

یکی از ملوک با تنی چند خاصان در شکارگاهی به زمستان از عمارت دور افتادند، تا شب در‌آمد، خانهٔ دهقانی دیدند. مَلِک گفت: شب آنجا رَویم تا زحمتِ سرما نباشد.