شعار، عکس یادگاری و برنامه‌های روی کاغذ؛ ورزش کارگران در سراشیبی فراموشی

کارشناسان می‌گویند بدون مشارکت واقعی کارفرمایان و تشکل‌های کارگری، هیچ برنامه‌ای در این حوزه به نتیجه نخواهد رسید. کارگران به دلیل فشار کاری، کمبود زمان و نبود حمایت، امکان استفاده از سالن‌ها را ندارند و کارفرمایان نیز ورزش را «اولویت هزینه‌ای» نمی‌دانند. به همین دلیل، ورزش کارگری نه تنها رشد نکرده بلکه درگیر رکود مزمن و بی‌برنامگی است.