درست صبح نهم اسفندماه سال گذشته بود، همان صبح شنبه غمگینی که همه دانشآموزان به یاد آخرهفتهای پر از خوراکی و شب بیداری و بازی، پلکهایشان را به زور صدای معلم باز نگه داشته بودند. هیچ کدامشان در هیچ کجای ایران خبرنداشتند که باید به زودی کتاب و درس و مدرسه و کلاس حضوری را ببوسند و بگذارند لب طاقچه