نازنین، شبهای انفجار تهران را به صلح صورتی دنیا ترجیح داد
تهران، ایران، هموطن، زندگی و همه چیز برای من گره خورده در تصاویر، مثلا در لحظهای که خسته از درمان سرطان، پشت کامیون پارک شده کنار خیابان نشستم و زار زار گریه کردم و به آسفالت مشت زدم یا آن لحظه غرق در شادی ۱۶ آذری که ایران رفت جامجهانی و توی تاکسی با همکلاسیها «کل» میکشیدیم. چسب زندگی من همین چیزهاست.