در فضای ملتهب کنونی که تحرکات نظامی ایالاتمتحده و رژیم صهیونیستی در منطقه به اوج رسیده و از احتمال حملات زیربنایی و حتی احتمال بهکارگیری تسلیحات غیرمتعارف حکایت دارد، چرا جمهوری اسلامی ایران علیرغم آگاهی از این تهدیدات، از انجام یک «حمله پیشدستانه» همهجانبه علیه منافع و پایگاههای دشمن اجتناب میکند؟