برای آن‌ها که در عزای عزیزانشان خستگی‌ناپذیر می‌رقصند

گاهی سوگواری برای مرگ شکل تازه‌ای پیدا می‌کند. زمانی که مرگ تکرار می‌شود، بدن به آخرین سنگر بدل می‌شود. در چنین جهانی، «رقص سوگوارانه» نه آیین است و نه هنر؛ بلکه یک کنش سیاسی است.