آقای روزگار، ما را به آن حیاط و چای بینظیرش پرتاب کن
امروز در چیدانه، برگشتیم به روزهایی که زندگی آرامتر بود و دلها گرمتر. روزهایی که تلویزیون فقط یک صفحهی روشن نبود، بلکه قرار هفتگی خانوادهها بود؛ همه دور هم، با یک استکان چای و قصهای که دل را میبرد. سال ۱۳۷۰، وقتی سریال خاطرهانگیز «این خانه دور است»پخش میشد، مردم هر هفته میخکوب تلویزیون بودند. نه برای هیجان، بلکه برای آرامش. برای دیدن زندگی سادهای که شبیه خانههای خودشان بود.