چه کسانی در لبنان هرگونه ارتباط با ایران را مختل کرده‌اند؟

روزنامه الاخبار فاش کرد سازوکار تعامل با پرونده‌های دیپلمات‌های ایرانی در وزارت امور خارجه لبنان، سؤالاتی جدی پیرامون ماهیت مدیریت این وزارتخانه و نقش واقعی آن مطرح کرده است؛ از جمله اینکه آیا این نهاد اسیر ملاحظات سیاسی و حزبی و تنگ‌نظرانه محدود، مرتبط با دستورکارهای خارجی، شده است یا خیر.

بر اساس گزارش روزنامه لبنانی الاخبار، از ماه آوریل گذشته، وزارت امور خارجه ایران درخواست‌هایی جهت صدور ویزا برای گروهی از دیپلمات‌های جدید ایرانی و اعضای خانواده‌های آن‌ها، از جمله وابسته نظامی و کاردار ارائه کرده است. این درخواست‌ها از کانال‌های دیپلماتیک، از طریق سفارتخانه‌های دو کشور در بیروت و تهران، انجام شده‌اند؛ اقداماتی که طبق پروتکل‌ استاندارد، باید ظرف چند روز تکمیل شوند.

وزارت دفاع لبنان در ماه ژانویه اعتبارنامه وابسته نظامی را تأیید و این تصمیم را از طریق وزارت امور خارجه به سفارت ایران ابلاغ کرده بود. با این حال، این درخواست‌ها تا به امروز بدون تصمیم‌گیری یا پاسخی در حال بررسی باقی مانده‌اند.

طبق رویه معمول، تأیید کشور میزبان برای سفیر امری ضروری است، در حالیکه باقی اعضای هیئت دیپلماتیک مشمول اقدامات اداری متفاوتی هستند که معمولاً نیازمند اینگونه تعلل یا تأخیر نیستند. از این رو این پرسش مطرح است که چرا به جای تصمیم‌گیری روشن ــ چه در رد تأیید و چه رد درخواست ــ از پاسخ‌گویی خودداری می‌شود؟

اطلاعات مطرح شده در این گزارش نشان می‌دهد وزارت خارجه لبنان با رفتار تند و تحقیرآمیز برخورد می‌کند که با اصول دیپلماتیک و احترام به نمایندگان کشورهای خارجی مغایرت دارد و این وزارتخانه از اساسی‌ترین وظایف و نقش طبیعی خود در تسهیل ارتباطات دیپلماتیک بین کشورها و نهادهای لبنانی دور شده است. چنین عملکردی برداشت‌هایی را پیرامون نقش منفی یوسف رجّی تقویت کرده است؛ فردی که وزارت امور خارجه را به نهادی سیاسی که در خدمت دستورکارهای حزب القوات اللبنانیة (نیروهای لبنانی) تبدیل کرده است.

در ادامه این گزارش آمده است که حزب القوات، مدیریت امور سیاسی وزارتخانه را به ابراهیم عساف (عضو حزب مذکور) محول کرده است و سفرا و کارکنان وزارتخانه او را تصمیم‌گیرنده اصلی می‌دانند؛ فردی که در همه امور، از کوچک تا بزرگ، مداخله می‌کند.

اقداماتی که رجّی امروزه انجام می‌دهد مستلزم توضیح رسمی است، زیرا سکوت ادامه‌دار، تنها سوءظن‌ها و تردیدها را درباره ماهیت تصمیم‌گیری در وزارت خارجه افزایش می‌دهد و این پرسش را مطرح می‌کند که آیا این نهاد همچنان وزارت امور خارجه لبنان است یا عملاً به وزارتخانه‌ای متعلق به یک جناح سیاسی واحد و خاص تبدیل شده است.

در این گزارش همچنین آمده است بحث‌هایی در خصوص دعوت از وزیر خارجه و تیم او به کمیسیون روابط خارجی پارلمان لبنان برای پاسخگویی وجود دارد و گزارش‌هایی نیز از اینکه ممکن است برخی نمایندگان برای طرح رأی عدم اعتماد به وزیر متوسل شوند، منتشر شده است.