
به گزارش برنا، کمتر کسی تصور میکرد تیمی با اعتبار و تاریخچه برزیل، در مسیر صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ تا این اندازه گرفتار بیثباتی و سردرگمی شود. کشوری که پنج بار جام جهانی را بالای سر برده و همواره مدعی نخست فوتبال جهان بوده، در سالهای پس از جام جهانی ۲۰۲۲ قطر یکی از عجیبترین و پرحاشیهترین دورههای خود را تجربه کرد؛ دورهای که از آشفتگی مدیریتی آغاز شد و به ثبت چندین رکورد منفی در زمین مسابقه انجامید.
با این روند، حالا در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ برزیلیها امیدوارند حضور کارلو آنچلوتی بتواند مسیر این تیم را تغییر دهد و بار دیگر سلسائو را به جایگاه واقعی خود بازگرداند.

*انتظار طولانی برای آنچلوتی؛ قمار بزرگ فدراسیون
پس از حذف تلخ در جام جهانی قطر، مدیران فوتبال برزیل تصمیم گرفتند همه چیز را به حضور کارلو آنچلوتی گره بزنند. فدراسیون برزیل بیش از یک سال منتظر ماند تا سرمربی ایتالیایی رئال مادرید هدایت تیم ملی را برعهده بگیرد، اما آنچلوتی در مقطعی قراردادش را با باشگاه اسپانیایی تمدید کرد و این موضوع به یکی از شرمآورترین اپیزودهای تاریخ فوتبال ملی برزیل تبدیل شد.

در این مدت، دو سرمربی موقت روی نیمکت سلسائو نشستند و سرانجام دوریوال جونیور به عنوان سرمربی دائمی منصوب شد؛ انتخابی که بیش از آنکه نتیجه یک برنامهریزی مشخص باشد، حاصل ناکامی در جذب آنچلوتی به نظر میرسید. همزمان بحرانهای مدیریتی نیز ادامه داشت. فدراسیون فوتبال برزیل به دلیل دخالت نهادهای دولتی و اشخاص ثالث حتی با تهدید تعلیق از سوی فیفا روبهرو شد و رئیس فدراسیون نیز با حکم دادگاه از سمت خود برکنار شد. مجموعه این اتفاقات، تصویری از بیثباتی کامل را در یکی از بزرگترین قدرتهای فوتبال جهان ترسیم میکرد.
*رکوردهای منفی؛ سقوطی که کسی انتظارش را نداشت
مشکلات خارج از زمین خیلی زود روی عملکرد فنی تیم نیز تاثیر گذاشت. برزیل در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ چند نتیجه تاریخی و ناامیدکننده را تجربه کرد. شکست ۴ بر ۱ برابر آرژانتین در بوئنوسآیرس، سنگینترین شکست مشترک تاریخ برزیل در رقابتهای مقدماتی جام جهانی بود. کمی قبل از آن نیز سلسائو برای نخستین بار در تاریخ رقابتهای انتخابی، در خانه مقابل آرژانتین شکست خورد. علاوه بر این، برزیل نخستین شکست تاریخ خود در مسابقات مقدماتی برابر کلمبیا را تجربه کرد و حتی نتوانست ونزوئلا را در دو دیدار رفت و برگشت شکست دهد.

نتیجه این عملکرد ناامیدکننده، بدترین کمپین انتخابی تاریخ برزیل بود؛ تیمی که در پایان رقابتها در رتبه پنجم جدول ۱۰ تیمی آمریکای جنوبی قرار گرفت، همامتیاز با پاراگوئه شد و با صدرنشین جدول، یعنی آرژانتین، ۱۰ امتیاز فاصله داشت.
*سرانجام مرد ایتالیایی از راه رسید
در شرایطی که فضای فوتبال برزیل بیش از هر زمان دیگری به یک خبر امیدوارکننده نیاز داشت، سرانجام توافق با کارلو آنچلوتی نهایی شد و فدراسیون در ماه مه ۲۰۲۵ از حضور او روی نیمکت تیم ملی خبر داد. نکته جالب اینکه تنها سه روز پس از این اعلام رسمی، رئیس فدراسیون فوتبال برزیل از سمت خود برکنار شد؛ اتفاقی که بار دیگر بیثباتی ساختاری فوتبال این کشور را به نمایش گذاشت.
با این حال، اعتبار آنچلوتی به اندازهای بود که بسیاری از نگرانیها را کاهش دهد. سرمربیای که رکورددار قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا است و سابقه همکاری با نسلهای مختلف ستارههای برزیلی را در کارنامه دارد. هرچند نتایج اولیه هنوز تحول چشمگیری را نشان نمیدهد، اما دستکم اکنون برزیل صاحب یک مسیر مشخص و یک رهبر مورد اعتماد است.

*خط حملهای که هر دفاعی را میترساند
بزرگترین نقطه قوت برزیل همچنان در فاز هجومی قرار دارد. آنچلوتی از مجموعهای کمنظیر از استعدادهای تهاجمی بهره میبرد؛ بازیکنانی که هرکدام میتوانند سرنوشت یک مسابقه را تغییر دهند. در راس این فهرست، وینیسیوس جونیور قرار دارد؛ ستارهای که بسیاری معتقدند هنوز نتوانسته بهترین نسخه خود را با پیراهن تیم ملی ارائه کند. حالا حضور آنچلوتی مربیای که سالها در رئال مادرید با او کار کرده، میتواند کلید شکوفایی کامل این ستاره باشد.
در کنار وینیسیوس، بازیکنانی چون رافینیا، ماتئوس کونیا، ژائو پدرو، گابریل مارتینلی، اندریک و استعداد جوان و آیندهدار فوتبال برزیل، استوو، حضور دارند. حتی با غیبت رودریگو و دور بودن نیمار از ترکیب اصلی، قدرت تهاجمی سلسائو همچنان در سطحی قرار دارد که هر مدعی قهرمانی را نگران کند.
*معضل بزرگ؛ برزیل بدون فولبکهای افسانهای
اما همه چیز ایدهآل نیست یکی از مهمترین ضعفهای برزیل در سالهای اخیر به پست مدافعان کناری بازمیگردد. دوران طلایی بازیکنانی مانند کافو، روبرتو کارلوس، مایکون، دنی آلوز و مارسلو مدتهاست به پایان رسیده و نسل جدید نتوانسته جانشینانی در همان سطح تولید کند. این کمبود به اندازهای محسوس است که حتی احتمال دارد آنچلوتی در برخی مسابقات از مدافعان میانی در نقش فولبک استفاده کند. ادر میلیتائو یکی از گزینههایی است که میتواند برای حل این معضل به کنارههای خط دفاع منتقل شود.
*رویای ششمین ستاره یا تکرار کابوسهای گذشته؟
برزیلیها امیدوارند جام جهانی ۲۰۲۶ آغازگر عصر جدیدی باشد و در آن سلسائو پس از ۲۴ سال بار دیگر قهرمانی جهان را جشن بگیرد. اما واقعیت این است که خاطرات تلخ سالهای اخیر هنوز از ذهن هواداران پاک نشده است. از شکست تاریخی مقابل آلمان در سال ۲۰۱۴ گرفته تا حذف برابر بلژیک در ۲۰۱۸ و ناکامی مقابل کرواسی در ۲۰۲۲. به همین دلیل بسیاری معتقدند مهمترین چالش برزیل در جام جهانی آینده نه کمبود استعداد، بلکه غلبه بر فشار روانی و بحرانهای ذهنی است که بارها این تیم را در مراحل حذفی متوقف کرده است.

اگر آنچلوتی بتواند این مانع را برطرف کند، برزیل همچنان یکی از جدیترین مدعیان قهرمانی خواهد بود. در غیر این صورت، احتمال دارد سلسائو بار دیگر برابر یک قدرت اروپایی در مراحل پایانی متوقف شود و چهار سال دیگر را در حسرت بازگشت به قله فوتبال جهان سپری کند.
گزارش: ترنم کشاورز
منبع : خبرگزاری برنا

















































