بازار کار ایران در هفتهها و ماههای اخیر، بیش از هر زمان دیگری بوی نااطمینانی میدهد؛ از کارگاههای کوچک و واحدهای تولیدی گرفته تا بنگاههای خدماتی و شرکتهای متوسط، همه درگیر یک مسئله مشترکاند: «چگونه زنده بمانیم؟» نتیجه این وضعیت، موجی از تعدیل نیرو، توقف جذب، تعویق پرداخت دستمزد و افزایش اضطراب در میان نیروی کار است؛ وضعیتی که اشتغال را از یک شاخص اقتصادی، به یک دغدغه جدی معیشتی و اجتماعی تبدیل کرده است.