اقتصاد ایران سالهاست با تورم مزمن، نااطمینانی سیاسی، و تصمیمهای متناقض دستوپنجه نرم میکند. اما آنچه این روزها را «عجیب» کرده، فقط فشار نیست؛ بیقاعدگی فشار است. شوکها پشت سر هم میآیند و فرصت تطبیق را از مردم، بنگاهها و حتی سیاستگذار میگیرند. نتیجه چیست؟ بازارها عصبیاند، خانوادهها محتاطتر از همیشهاند، و پول و سرمایه نیز، به جای تولید، به سمت سرمایهگذاری غیرمولد -طلا و ارز- سرازیر میشود.