در سالهای اخیر، بارها این تصور شکل گرفته که حل مسائل اقتصادی و گشایش در مسیر توسعه ایران تنها از طریق مصالحه با آمریکا ممکن است. با این حال تجربه ۱۲ سال گذشته نشان میدهد که هر بار ایران با هدف کاهش تخاصم، امتیازاتی در حوزههای هستهای، امنیتی و منطقهای داده، نتیجهای جز تشدید فشارها و تحریمها نگرفته است. درواقع، مسئله اصلی نه فقدان تمایل ایران به مصالحه، بلکه نبود اراده پایدار در طرف مقابل برای رفع واقعی تخاصم است. تخاصم کنونی نه محصول سوءتفاهم، بلکه نتیجه تضاد منافعی بنیادین است و سیاست مهار …