در نظریه کلاسیک حقوق بینالملل، اصل «وفای به عهد» (Pacta Sunt Servanda) به عنوان ستون اصلی نظام معاهدات شناخته میشود. بر اساس این اصل، دولتها موظفند تعهداتی را که پذیرفتهاند اجرا کنند. با این حال تجربه تاریخی روابط بینالملل نشان میدهد که در عرصه سیاست، این اصل به تنهایی تضمین کننده پایبندی دولتها به تعهداتشان نبوده و درواقع، فاصله قابل توجهی میان منطق حقوقی معاهدات و واقعیتهای ژئوپلیتیکی نظام بینالملل وجود دارد. در عمل، رفتار دولتها – بهویژه قدرتهای بزرگ- بیش از آنکه تابع تعهدات حقوقی …