آمار جوجهریزی از حدود ۱۷۰ میلیون قطعه در آذر ۱۴۰۴ به حدود ۱۰۰ میلیون قطعه در اسفند و کمتر از آن در فروردین ۱۴۰۵ رسید. ریشه اصلی این افت را باید در جهش نرخ تأمین نهادههای دامی و افزایش ۳ تا ۴ برابری قیمت خوراک طیور جستوجو کرد. دولت برای حل مشکل کمبود ارز و تأمین نهاده، بار هزینه را از بودجه عمومی به زنجیره تولید منتقل کرد؛ اما این انتقال، بدون تأمین سرمایه در گردش و اصلاح سازوکار حمایت از تولید، مرغداران را به کاهش جوجهریزی وادار کرد. مرغدار زمانی جوجهریزی میکند که بتواند نهاده را با قیمت قابل پیشبینی تأمین کند، دوره تولید را با سرمایه در گردش موجود به پایان برساند و محصول نهایی را با قیمتی بفروشد که هزینهها را پوشش دهد اما جهش قیمت نهادهها این معادله را به هم زد. به گزارش مسیر اقتصاد، آمارهای ماهانه جوجهریزی نشان میدهد زنجیره تولید مرغ کشور از زمستان ۱۴۰۴ وارد یک دوره افت جدی شده …