برای بسیاری از مخاطبان، آرامترین قاب تلویزیون نه یک لوکیشن پرزرقوبرق بود و نه فضایی رؤیایی؛ بلکه همان اتاق سادهای بود که در پایان هر قسمت «کلاه قرمزی»، برای بسیاری از مخاطبان، آرامترین قاب تلویزیون نه یک لوکیشن پرزرقوبرق بود و نه فضایی رؤیایی؛ بلکه همان اتاق سادهای بود که در پایان هر قسمت «کلاه قرمزی»، عروسکها در آن کنار هم دراز میکشیدند و آقای مجری برایشان قصه میگفت.