جنگل‌ها فروخته شدند، کلاردشت ماند و سیمان و حسرت... - چیدانه

کلاردشت، روزگاری پناه آرامش و بوی درخت و خاک خیس بود؛ جایی که مه میان شاخه‌ها می‌رقصید و صدای پرنده‌ها موسیقی صبحش بود. اما حالا کافی‌ست نگاهی از بالا به ساختمان‌سازی، اگرچه نماد پیشرفت شهری است، اما وقتی حریم طبیعت را می‌شکند، به تدریج حیات را از دل خاک بیرون می‌کشد.