۵۰ سال قبل تمام خاورمیانه به این خیابان بی‌تکرار ایران حسادت می‌کردند - چیدانه

لاله‌زارِ دوست‌داشتنی، با مغازه‌هایی که هر کدام قصه‌ای داشتند و تابلوهایی که مثل امضا، هویت خیابان بودند. نور نئون‌ها شب را زنده می‌کرد و اسم سینماها و کافه‌ها با خط‌های درشت و رنگی از دور چشمک می‌زد.