شرکت مخابرات ایران نهفقط یک بنگاه اقتصادی، بلکه بازوی تحقق عدالت ارتباطی در کشور است؛ نقشی که بدون سازوکار خدمات عمومی اجباری یا همان USO عملا قابل انجام نیست، لذا از منظر سیاستگذاری، همراستاسازی برنامههای توسعهای مخابرات با اهداف کلان USO میتواند از موازیکاری و اتلاف منابع جلوگیری کند.