در اقتصادهای مدرن، اینترنت صرفا یک ابزار ارتباطی نیست، بلکه بخشی از زیرساخت نهادی تولید بهشمار میرود؛ زیرساختی که با کاهش هزینههای جستوجو، مبادله، نظارت و هماهنگی، بهرهوری کل اقتصاد را افزایش میدهد. از این منظر، اختلال در دسترسی به اینترنت نه یک مساله فنی، بلکه شوکی منفی به ظرفیت تولید، تصمیمگیری و سرمایهگذاری در اقتصاد است؛ شوکی که آثار آن بهویژه در اقتصادی مانند ایران، میتواند بهمراتب عمیقتر و ماندگارتر باشد.