آغاز مذاکرات میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران پس از جنگ رمضان را نمیتوان صرفا به منزله شکست سیاست فشار حداکثری یا پیروزی دیپلماسی تفسیر کرد. در ادبیات روابط بینالملل، بسیاری از مذاکرات نه محصول کاهش تعارض، بلکه نتیجه تغییر در محاسبات هزینه و فایده طرفهای درگیر هستند. از این منظر، آنچه امروز میان تهران و واشنگتن در حال شکلگیری است بیش از آنکه نشانه حل اختلافات بنیادین باشد، نمونهای از «چانهزنی در سایه جنگ» است؛ وضعیتی که در آن طرفین به دلیل هزینههای بالای ادامه درگیری، به یک تفاهم موقت …