شرکتهای ایرانی این روزها نه فقط با رقبا و بازار، بلکه با دولت، نهادهای تنظیمگر و افکار عمومی روبهرو هستند. مجوزها، تامین مالی، دسترسی به اراضی و قراردادهای بزرگ متاثر از روابط بیرونیاند. پرسش محوری این مطلب این است: در چنین بستر پیچیدهای، مدیرعامل شرکت چگونه باید نقش خود را فراتر از مدیریت داخلی تعریف کند و به یک «دیپلمات شرکتی» تبدیل شود؟ پاسخ این پرسش برای بقای بلندمدت شرکت، جذب سرمایه و مدیریت بحران حیاتی است.