جایگاه ایران در شاخص جهانی نوآوری ۲۰۲۵، نشاندهنده تصویری چندلایه و البته پرسشبرانگیز است؛ چرا کشوری با سرمایه انسانی غنی، تولید علمی چشمگیر و نوآوری فعال، توان تبدیل این ظرفیتها به رفاه، محصول جهانی و اثر اجتماعی پایدار را ندارد؟ شاید به طور کلی بتوان پاسخ را در بستر نهادی، زیرساختی و سیاستی پیدا کرد.