صنعت فولاد ایران در یکی از پیچیدهترین دورههای تاریخی خود قرار گرفته است. شرایطی که میتوان آن را «اقتصاد جنگ» نامید، صرفا به معنای درگیری نظامی یا تنش ژئوپلیتیک نیست، بلکه به وضعیتی اشاره دارد که در آن، نااطمینانی مزمن، اختلال در زنجیره تامین، محدودیت انرژی، فشار نقدینگی و ریسکهای سیاستی، همزمان بر تصمیمگیری صنعتی سایه میاندازند. در چنین شرایطی، بسیاری از الگوهای سنتی مدیریت صنعتی کارآیی خود را از دست میدهند.