واژه آزادسازی سالهاست با ادبیات زندگیِ روزمره مردم گره خورده است؛ مفهومی که در گفتمان رسمی همواره با وعدههایی چون افزایش کارآیی اقتصادی، کاهش دخالت دولت، اصلاح ساختارها و بهبود رفاه عمومی معرفی شده است، اما در تجربه زیسته بخش بزرگی از جامعه معنایی کاملا متفاوت پیدا کرده است. برای بسیاری از مردم آزادسازی نه یادآور رونق و ثبات، بلکه مترادف است با چندبرابر شدن قیمت کالاهای اساسی وکوچکتر شدنِ تدریجی سفرههایی که روزگاری نماد حداقلی از امنیت معیشتی بودند.