اقتصاد ایران امروز در مرحلهای حساس و تعیینکننده قرار گرفته است؛ مرحلهای که بیش از هر زمان دیگری نیازمند ثبات، پیشبینیپذیری و هماهنگی در سیاستگذاری است. مساله اصلی فعالان اقتصادی صرفا کمبود منابع نیست، بلکه افزایش ریسک تصمیمگیری و نااطمینانی نسبت به آینده است که این وضعیت را میتوان بهروشنی در دو حوزه «تولید» و «تجارت» مشاهده کرد.