پایداری تولید در صنعت پتروشیمی، در شرایطی که بازار جهانی با نوسانات شدید قیمت، تغییر الگوی مصرف و رقابت فزاینده مواجه است، نیازمند بازتعریف ساختار تولید، سرمایهگذاری و سیاستگذاری صنعتی است. راهبردهای سنتی که بر تولید مواد پایه و صادرات متمرکز بودهاند، دیگر پاسخگوی واقعیتهای اقتصادی امروز نیستند. در چنین شرایطی، رویکردی مبتنی بر توسعه زنجیره ارزش، انعطافپذیری تولید و تقویت صنایع پاییندستی، میتواند بهصورت همزمان پایداری تولید، ثبات بازار و رشد ارزش افزوده داخلی را تضمین کند.