در آستانه خردادماه، نگرانی بر چهره دانشآموزانی پدیدار شده که دوازده بهار از عمر خود را در مسیر آموزشوپرورش پیمودهاند. به روال معمول، این زمان، شروعی برای دو آزمون سرنوشتساز بود: یکی امتحانات نهایی، یادمان یک دوره کوشش بیامان و دیگری کنکور، بزرگترین رویارویی علمی حیات آموزشی یک فرد. همین توالی فشرده، خود به تنهایی تصویری گویا از فشار روانی و خستگی جانکاه دانشآموزانی است که میان نمره و رتبه، در مسیر آینده، نفسزنان پیش میروند.