برای دههها، این فرض که نزدیکی جغرافیایی به مناطق تحت تنش نظامی، شدت اختلال در عملکرد شرکتها را تعیین میکند، سنگِ بنای چارچوبهای مدیریت ریسک بود. اما بحرانهای ژئوپلیتیک اخیر - بهویژه جنگ روسیه و اوکراین در سال ۲۰۲۲، تنشهای جاری در خاورمیانه و بسته شدن تنگه هرمز در سال ۲۰۲۶ - الگویی خلاف انتظار را آشکار ساختهاند: شرکتهایی در اقتصادهای دورافتاده جغرافیایی مانند هندوستان، آسیای جنوبشرقی و اروپا، نیز اختلالاتی به شدتِ شرکتهای مجاور مناطق درگیر را تجربه کردهاند. یادداشت حاضر به این پرسش میپردازد …