فقدان چشم‌انداز روشن

این روزها زیاد از زبان فعالان اقتصادی می‌شنویم که کاش امسال اصلا کار نکرده بودم؛ کارگاهم را می‌بستم و طلا یا دلار می‌خریدم، وضعم بهتر بود. کارآفرینانی را می‌بینیم که می‌گویند: اگر آن مناقصه را برنده نشده بودم بهتر بود، اگر قرارداد فروش نبسته بودم بهتر بود، اگر خط تولید را راه نینداخته بودم و دارایی‌ام را به طلا و ارز تبدیل کرده بودم، امروز سود بیشتری داشتم. این جملات صرفا گلایه نیست؛ نشانه‌ای است از بالا رفتن «هزینه تصمیم» در اقتصادی که افق روشن ندارد.