«جنگها» هرچند به ویرانی، کشتار، قحطی و عقبماندگی منجر میشوند؛ اما روی دیگری هم دارند و آن فرصت جدی «بازاندیشی»، «اصلاحگری» و «تحولخواهی» در امر کشورداری است. جنگ از بینشهای قدیمی و کنشهای ناکارآمد زنگار میزداید و میتواند «بازسازی کالبدی» را از طریق کاربست «نوآوری»، «چرخشهای راهبردی» و تغییر مسیرهای تاکتیکی به «نوسازی نهادی» گره بزند و در نهایت نردبانی برای «توسعه» شود.