ریسک خاموش در ساختار حاکمیت شرکتی

ریسک‌های سازمانی همیشه از تصمیم‌های پرخطر یا خطاهای بزرگ آغاز نمی‌شوند. بسیاری از بحران‌ها حاصل انباشت تدریجی ضعف‌هایی هستند که چون در کوتاه‌مدت مساله‌ای ایجاد نمی‌کنند، از رادار نظارت خارج می‌مانند. فقدان یا ضعف مستندسازی فرآیندها از همین جنس است. مساله‌ای که در سطح عملیات، با جمله «کار راه می‌افتد» توجیه می‌شود، اما در سطح حاکمیت شرکتی، به‌تدریج حافظه نهادی، پاسخگویی و قابلیت کنترل را فرسایش می‌دهد. این همان ریسک خاموش است؛ بی‌صدا، تجمعی و پرهزینه.