تا پیش از آنکه ایالاتمتحده نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا را به سلولی در نیویورک منتقل کند، تصویر و صدای این «مرد قدرتمند» بر امواج رسانهای کشور سایه افکنده بود. این راننده اتوبوس سابق، همچون سلف خود هوگو چاوز، سخنرانیهای طولانی، پراکنده و عامیانهای ایراد میکرد که بهطور کامل و گاهی برای ساعتها از رسانههای دولتی پخش میشد. حتی اگر خبر خاصی برای اعلام نبود، این دو نفر وقت آنتن را با رقص، آواز و خطونشان کشیدن برای مخالفان احتمالی پر میکردند. چهرههایشان نیز بر در و دیوار ساختمانها و بیلبوردهای …