نوسازی صنایع در ایران سالهاست بهعنوان یکی از گلوگاههای اصلی توسعه صنعتی مطرح میشود؛ موضوعی که در ظاهر بارها درباره آن سخن گفته شده، اما در عمل همواره میان کمبود منابع، ضعف سیاستگذاری، نبود ابزارهای مالی کارآمد و ناهماهنگی نهادی معلق مانده است. امروز، با انباشت فرسودگی در بخش قابلتوجهی از واحدهای تولیدی و همزمان تشدید چالشهایی مانند مصرف بالای انرژی، آلایندگی محیطزیستی و افت رقابتپذیری محصولات داخلی، نوسازی دیگر یک انتخاب یا پروژه لوکس نیست، بلکه به ضرورتی اجتنابناپذیر برای بقای صنعت کشور …