بررسی شرط داوری در قراردادهای الحاقی و عمومی

یکی از مهم‌ترین جلوه‌های اراده در قراردادها، تعیین شیوه حل و فصل اختلافات است. شرط داوری، که متضمن واگذاری حل اختلاف به اشخاص خصوصی به‌جای دادگاه‌های عمومی است، از مصادیق بارز این آزادی به شمار می‌آید. با‌این‌حال، در سال‌های اخیر در نظام حقوقی ایران شاهد گسترش درج شرط داوری در قراردادهای یک‌طرفه و از‌پیش‌تنظیم‌شده نظیر قراردادهای بانکی، بیمه‌ای، مخابراتی و خدمات عمومی هستیم؛ قراردادهایی که غالبا طرف ضعیف‌تر هیچ نقشی در تعیین مفاد آن ندارد و صرفا باید آن را بپذیرد یا از انعقاد صرف‌نظر کند. حال پرسش …