امروز «فقر مهارتی» به بحرانی ساختاری، اقتصادی و اجتماعی تبدیل شده که ریشههای آن را باید در دههها سیاستگذاری ناهماهنگ، نگاه دانشگاهمحور، ضعف زیرساختها و نبود پیوند واقعی میان آموزش و بازار کار جستوجو کرد. روایت کارشناسان از این وضعیت، تصویری شفاف و البته نگرانکننده از شکافی ارائه میدهد که میان توان واقعی نیروی کار و نیازهای پرشتاب اقتصاد شکل گرفته است؛ شکافی که آینده اشتغال، رقابتپذیری و حتی مهاجرت نیروی انسانی را تحتتاثیر قرار داده است.