سیر تا پیاز یک مکتب مردمی

نقاشی قهوه‌خانه‌ای یکی از اصیل‌ترین و مردمی‌ترین جلوه‌های هنر ایرانی است. هنری که نه در دربارها و کارگاه‌های سلطنتی، بلکه در میان مردم کوچه و بازار شکل گرفت و به زبان تصویری باورها، آرمان‌ها و خاطرات جمعی جامعه ایرانی تبدیل شد. این شیوه نقاشی که از آن با عنوان «نقاشی خیال‌نگاری» یا «نقاشی عامیانه» نیز یاد می‌شود، پیوندی عمیق با فرهنگ شفاهی، نقالی، تعزیه و آیین‌های مذهبی دارد و از مهم‌ترین نمودهای هنر مردمی در ایران به شمار می‌آید.