اگر قرار باشد تنها یک حقیقت درباره «نسلگرایی» وجود داشته باشد، این است که هر نسل از نسل بعد از خودش، شکایت ثابتی دارد. «بچههای این روزها» دیگر اهل کار کردن نیستند. همهچیز را میخواهند، اما حاضر نیستند برای بهدست آوردنش به اندازه کافی سخت تلاش کنند. همه هم انتظار دارند فقط برای حضور داشتن جایزه بگیرند. همه ما اینگونه انتقادها را به شکلی شنیدهایم و احتمالا خودمان هم گاهی نسخهای از همین قضاوتهای نسلبهنسل را تکرار کردهایم.